voor mijn vier
leef-en werkgenoten

broodhuis

je zult in Bethelem
bij de velden van Efratha
geboren zijn

dat huis van brood
de stad van David

zélf ben je brood
je deelt je uit
offert je op

tot het laatste toe
tot de dood er op volgt
doe je de wil van De Vader

althans.....................Jezus dé Messias, Zoon van God
amen

Mijn werk van de laatste weken

Iedere woensdag mocht ik Corrie helpen met het verlenen van thuiszorg aan Russische Joden die aliya gemaakt hebben en nu in Israël wonen. Rond 9.00 haalde Corrie mij met haar auto op en gingen we op pad. We hadden een vaste route en waren dan rond 16.00 klaar. Ik heb deze dagen als heel bijzonder ervaren. Het is een voorrecht om op deze manier in gezinssituaties een kijkje te mogen nemen en hun verhaal te horen. Corrie spreekt heel goed Russisch en kan met deze mensen goed communiceren. In de gesprekken vertaalde ze steeds voor mij zodat ik me deelgenoot voelde. Dat heb ik heel erg gewaardeerd. Ook vond ik het indrukwekkend om te zien hoe Corrie met deze mensen omgaat. Voor we bij de cliënten naar binnen gingen, werd er eerst in de auto gebeden. Behalve de fysieke zorg heeft Corrie ook veel oog voor de geestelijke en emotionele zorg voor deze mensen. We hebben mensen gedoucht, bedden verschoond, badkamers schoongemaakt en vloeren gedweild. Ook hebben we met mensen gezongen, hebben ze mogen zegenen en we hebben veel gelachen. De meeste mensen zijn seculiere joden maar we konden hen hoop geven en Gods liefde met ze delen. De zorg wordt erg gewaardeerd. De waardering komt tot uiting in een maaltijd, thee of koffie met iets lekkers, een hand die niet los wilt laten of de stem die Corrie steeds terug roept. De Russische borsch heb ik al weten te waarderen bij ons wekelijkse bezoekjes. Veel mensen zijn erg eenzaam en zien wekelijks uit naar het bezoekje van Corrie. Ook kwamen we veel armoede tegen en gezinnen met problemen zoals werkloosheid, alcoholisme en verwaarlozing. Wat ik heel erg fijn vond was de rust en de tijd die we hadden voor de cliënten. In Nederland ben ik werkzaam in de thuiszorg. Ik voel me dan vaak opgejaagd omdat de volgende cliënt al wacht en we onvoldoende tijd hebben voor de cliënten. Deze woensdagen zijn een hele verrijking voor me geweest en ben dankbaar voor deze ervaring.

Verder heb ik iedere maandag en donderdag samen met Ben, bij het Domari zigeuner centrum gewerkt. Het centrum heeft tot doel het behouden en ondersteunen van de Domari cultuur en gemeenschap. Er is een klas lokaal waar s'middags de kinderen komen voor het maken van huiswerk. Daarbij is een leerkracht die hun helpt met de opdrachten en extra bijles geeft. De kinderen krijgen een maaltijd aangeboden. Iedere zaterdag komen er enkele dames voor naai werkzaamheden. Materialen die ze maken, hopen ze dan weer te kunnen verkopen. In de toekomst wilt het centrum ook kooklessen gaan geven. Men is nu bezig om het centrum daarvoor klaar te maken. Ben heeft veel klus werkzaamheden verricht en ik heb huishoudelijke taken, koken en wat tuinwerkzaamheden gedaan. We hebben daar de afgelopen twee maanden ook met plezier gewerkt.

De dinsdagen ging ik met Henriëtte naar Jemima in Beit Jala. Zij werkte op de woongroep en ik hielp dan bij de dagopvang 'Eber'. Ik werkte bij de jongste groep die veel begeleiding en verzorging nodig had. Zie het verslag van Henriëtte. Verder vond ik het boeiend om samen met Palestijnse begeleiders te werken en heb van hen mogen horen hoe het is om als christen Palestijn in de Westbank te wonen. Ook hoe zij tegenover Israël staan. De één staat daar negatiever tegenover dan de ander. Veel heeft te maken met persoonlijke ervaringen. Hun positie is niet makkelijk.
Al met al heb ik enorm genoten van deze twee maanden en ga ik met meer inzicht, een voldaan gevoel en een dankbaar hart terug naar Nederland.

Shalom vanuit Jeruzalem, Coby