Shevet Achim

Shevet Achim te Jeruzalem

versleten voordeur
gammele keuken
kapot ruitje

de werkers komen hier
van west en oost
van noord en zuid

met warme harten
heldere doelen
geleid door De Heilige Geest

afhankelijk van Messias the Lord
Jezus Liefde voor het kleine en het tere
Het Koninkrijk van God zo zichtbaar
Amen

Leer van de echte woestijnreiziger

in een comfortabele bus

met een kundig chauffeur
een betrouwbare gids
een perfecte airconditioning
gekoelde drankjes

gingen de toeristen de woestijn in
ze vonden het een lange tocht
nogal vermoeiend en zo saai

maar wat een woestijn echt is
leer je op deze wijze nooit

en op deze wijze
leer je nog minder
wat een oase is

De woestijn

de woestijn

trek je terug
schud je uit
leg alles af

en zwijg zwijg
alleen met jezelf
alleen met Elohim

en luister
haal diep adem

dagen lang
uren lang

 je zult zien
dat het waar is

Het koninkrijk
van de hemelen
is nabijgekomen

in de woestijn
in de stilte
in jezelf

Foto`s van een paar dagen in de woestijn 

Ein Gedi

springlevend
komt het water
uit het gebergte
tevoorschijn

overvloedig
stort het zich uit
in de beek

en stroomt weg
wie weet
waarnaartoe

Jeremia
wist wat hij zei

toen hij sprak
over Elohim

de bron van
levend water

wie van
Zijn water drinkt
zal nooit meer
dorst hebben

Chanoeka en Kerst,

Momenteel zitten we in de periode van Chanoeka en Kerst.

In Bethlehem is alles op kerst gericht. Er staat een kerststal met een versierde kerstboom in het centrum.     Rond de geboortekerk is het nu erg druk. Er worden zelfs bedevaart wandelingen gehouden van Jeruzalem  naar Bethlehem. Ook zie je de kerstman, en de kerstmuts wordt door velen gedragen. De kerstcadeaus       worden gekocht en iedereen is druk bezig met de voorbereidingen  voor kerst. Henriette en ik hebben         gisteren kerst op Jemima gevierd. De kinderen zaten in hun  mooiste kleren en zongen en dansten enthousiast mee. Het kerstverhaal werd door de kinderen uitgebeeld. Ter afsluiting kwam de dominee met bellende       kerstmannen binnen en begonnen we weer van voren af aan met de kerstliederen. De kinderen kregen een   versnapering en gingen moe en voldaan naar hun eigen plekje.

                       

                      

In Israel wordt onder de  Joodse bevolking Chanoeka gevierd. Chanoeka is het feest van het licht.  Het feest herinnert   aan de inwijding van het altaar in de tempel. Ook staan de lichten symbool voor de vrijheid die de joden toen verkregen.      Wij zijn als baanbrekers samen met Piet en Alice  naar de grote synagoge gegaan en zijn daarna onder leiding van onze        gids Piet, de Joodse wijk door gelopen. Daar branden de chanoeka olielampen. Chanoeka duurt 8 dagen en iedere dag          wordt er een lichtje bij aan gestoken.


                                                                                                   
 Kerst en Chanoeka zijn beide het feest van het licht. Over Jezus werd geprofeteerd dat Hij het Licht
tot openbaring voor de heidenen en tot heerlijkheid voor Zijn volk Israel zal zijn.

Wij mogen het licht van onze Messias uitdragen en  bidden dat juist in dit land meer mensen dat               verlossende Licht mogen ervaren.

Wij wensen jullie allen fijne feestdagen en Gods         leiding in jullie leven voor 2015!

Shalom vanuit Jeruzalem,      

                                      

                                                                     Mart, Coby, Ben, Henriette en Ailje

               

  

Sjabbat en Zondag

13 december, de eerste dag dat we niet voor dag en dauw aan de ontbijttafel hoefden te zitten. Rond kwart voor 10 zouden we opgehaald door een van de buurvrouwen, een Nederlandse die hier al 23 jaar woont en werkt, die ons zou begeleiden naar de Jerusalem Assembly, een messiaanse gemeente hier in de buurt. Ze komen samen op de bovenste verdieping van een kantoorgebouw. Dit hebben ze gekocht en er een multifunctioneel kerkelijk centrum van gemaakt. Een mooie kerkzaal met plaats voor rond de driehonderd personen, daarnaast een keuken met eetzaal waar na de dienst, die van 11.30 tot ongeveer 13.00 duurde door een groot deel van de gemeente werd gegeten. Verder waren er ruimtes voor de kinderen en de jeugd die ook in grote getale in de dienst waren . De dienst was in het Hebreeuws maar werd vertaald in het Engels voor de vele gemeenteleden en gasten van buiten Israël. Na de weg terug weer gewandeld te hebben, al dan niet met wat omwegen om meteen de buurt wat te verkennen, hadden we een middag voor ons die niet door de door ons zeer gewaardeerde veldleiders was ingevuld. We hadden allemaal op deze sjabbat al het vertrouwde Nederlandse zondagmiddag gevoel met de daarbij behorende activiteiten als wandelen en lezen. Een lid van de groep maakte van de gelegenheid gebruik om uit te gaan vogelen hoe lang het lopen was naar zijn werkadres. Hij bleek er zoals verwacht een half uur over te doen en hij verheugt zich er al op om 4 keer in de week langs de oude stad te wandelen als woon- werkverkeer. De soep is ondertussen bijna klaar en ik moet de tafel ontruimen die ik deel met degene die de was aan het vouwen is. Vanavond nog naar een concert hier in de buurt waar een van de bewoners van Jemima piano gaat spelen en dan is er alweer een dag voorbij.

14 december nog even een kort verslagje van het concert van gisteravond, het bleek een uitvoering te zijn van de muziekschool waar men ook les geeft aan mensen met een beperking. Het bijzondere was dat er Arabische en Joodse mensen samen musiceerden. Wat het nog bijzonderder maakte was dat een bewoner van Jemima die blind is in het middelpunt stond. Naast haar begeleiding en een aantal medewerkers en vrijwilligers van Jemima maakten ook een groot aantal leden van onze club hun opwachting zodat het bijna op een Nederlands feestje begon te lijken. Het raakte mij bijzonder dat muziek zo'n samenbindende factor kan zijn. Samen met de twee bijna afgestudeerde muziektherapeutes die stage lopen bij Jemima werd er Stille nacht, Ere zij God en Go tell it on the mountains gezongen onder begeleiding van Rasha.

Op de eerste dag der week hadden wij als groep een wandeling gepland vanuit onze woning naar beneden het Hinomdal in, het dal waar langs wat omwegen onze naam hel vandaan komt. Het was een plek aan de zuidkant van de oude stad waar vroeger vuilnis gestort werd en ook kinderoffers gebracht werden, kortom; een plek waar je niet wilde zijn. Het loopt uit in een Arabische wijk waar je rechtsaf kan het Kidrondal in. Dit is het dal aan de oostkant van de oude stad. Je loopt hier naar het noorden met linksboven je de muren van de oude stad en rechts van je rijst de Olijfberg op. Na de tocht door het dal zijn we de Olijfberg opgegaan. Meteen kwamen we al bij de Church of all nations met daar rondom Getsemane. Na dit bezocht te hebben en even verder koffie gedronken te hebben begonnen we aan een barre klim over trappen waar geen eind aan leek te komen. Maar de klim werd beloond met een mooi uitzicht op het dal met aan de andere kant de oude stad. We hadden plan om bij de Jaffa gate, bij de tourist information nog wat kaarten en toebehoren te halen dus we doken bij de Lions gate de oude stad in en stopten alleen even om ergens een snel broodje te pakken. Helaas bleek de VVV gesloten, we hoorden vanwege een staking. Vanaf dat moment werd Mart onze gids om ons zo snel als mogelijk weer naar huis te voeren want het begon weer te regenen, goed voor hier jammer voor ons en de toeristen.

Morgenochtend worden we op onze werkplekken verwacht , we hebben fantastische dagen gehad en kijken er nu naar uit om aan het werk te gaan.

De eerste week:

Na een goede reis en veel  lol tijdens de eerste dagen met boodschappen doen buspasjes regelen en mensen in de oude stad interviewen kwam de dag dat we met elkaar onze werkplekken mochten bezoeken .

11 december, de eerste van twee dagen die we uittrekken om de werkplekken van de groep te bezoeken. Na een lekker ontbijt om 8.00 uur richting bushalte voor de blauwe, eigenlijk witte bus gelopen, onderweg sloten ook de veldleiders aan en we waren zoals ons Hollanders betaamt ruim op tijd voor de bus van 8.15uur (Waren de buschauffeurs ook maar Hollanders)  Rond half negen stapten we in de voor ons niet opgeruimde bus richting West Oever. Daar begonnen we de kennismaking in Bethlehem bij de olijfhoutwerkplaats, na kennis gemaakt te hebben met de beheerder besloten we te voet naar Jemima in Beit Jala te gaan, een wandeling van ongeveer 20 minuten, niet zomaar een wandeling nee eentje tegen de berg op. Dit deden we samen met een aantal mensen uit Vriezeveen die gelijk met ons een bezoek aan de werkplaats brachten. Bij Jemima aangekomen werden we ontvangen door L.Z., en konden we meteen deelnemen aan de activiteit die een tweetal vrijwilligers met een muziektherapie opleiding met de kinderen aan het doen waren, namelijk zingen en muziek maken. Geweldig om te zien hoe twee enthousiaste meiden de bewoners in beweging krijgen en laten genieten van samen zingen. Daarna uitleg over en een rondgang door Jemima. We eindigden op de 5e verdieping waar ook het kantoor en de ontvangstruimte zijn met koffie. Een bewoner  had ondertussen al een paar taxi's besteld om ons naar Beit Sahur te transporteren. De twee minuten die de 2e taxi na de eerste zou komen werden er uiteindelijk vijftien.(voor niks mijn overheerlijke oploskoffie laten staan) Het kwartier achterstand werd niet meer ingelopen zodat de eerste groep ook een kwartier moest wachten bij Beit Yusef, een logeerhuis voor gehandicapte kinderen. Deze verblijven daar vier dagen achterelkaar om de rest van het gezin de gelegenheid te geven om hun aandacht aan andere kinderen te geven. Ook daar werden we overladen met info aangaande het reilen en zeilen van dit bijzondere project. Hier hadden we te maken met taxichauffeurs die er happiger op waren om ons weer naar Bethlehem te transporteren zodat we 5 min. na elkaar weer aan de Hebron road arriveerden . Te voet richting de geboortekerk, door smalle straatjes waar de groentemarkt was en alles wat je maar kunt bedenken op straat uitgestald ligt om verkocht te worden.  Het was ondertussen al ver na lunchtijd dus eerst maar even wat gegeten. Daarna  de geboortekerk bezocht en via andere smalle straatjes weer terug naar de bushalte. Gegeten hadden we al, dus konden we het er thuis nog even van nemen voordat om 18.30 uur de familie 't L kwam om de voorbereidingen te treffen om met leden van onze organisatie de verjaardag van Peter te vieren. Heel gezellige avond gehad en van allerhande mensen ontmoet die hier een veelheid van goed werk verrichten. Moe en erg voldaan zijn we naar ons bedje gegaan.

12 december, vervolg van de kennismakingsdagen.

Per bus en tram vertrokken we om 9.15 uur naar ons eerste adres aan de noordkant van Jerusalem, de Domari Society, een kleine organisatie die probeert de belangen te behartigen van de Domari Gypsy's. Dit is een kleine groep van ongeveer 75 zigeuner gezinnen die in de oude stad in de buurt van de Lions gate wonen. Zoals overal worden ze ook hier gediscrimineerd, ze lijken op Arabieren maar ze zijn het niet en dus worden ze door en de Joden en de Arabieren niet geaccepteerd. De organisatie richt zich voornamelijk op de vrouwen en kinderen uit de gemeenschap.

Kinderen worden geholpen met huiswerk en vrouwen zijn o.a. bezig met naaiwerk. Hun grote zorg is het financiële plaatje en bekwame, niet al te jonge vrijwilligers. Na uitgebreid de verhalen van  een directielid en een vrijwilliger  gehoord te hebben stapten we weer in de tram om weer een paar haltes terug naar de oude stad te gaan, waar een stukje van de doorgaande weg ons 2e doel van die dag lag namelijk  Shevet  Achim, een organisatie die het mogelijk maakt dat kinderen met hartproblemen daaraan behandeld kunnen worden. Het betreft hier kinderen van buiten Israël die met een ouder of verzorger naar Jerusalem getransporteerd worden en vanuit het centrum naar de ziekenhuizen in Tel Aviv gebracht worden voor onderzoek, behandeling en controle.

De periode dat ze gedurende dit traject in het centrum verblijven kan wel oplopen tot 3 maanden. De ouders, veelal de moeders en de kinderen wonen semi zelfstandig in het centrum, waar ze deels met de vrijwilligers de maaltijden gebruiken en deels op zichzelf eten ze slapen op grote slaapkamers, mannen en vrouwen apart. De 15 tot 25 vrijwilligers slapen ook op grote slaapkamers, de vrouwen en mannen apart, weinig privacy dus. Door de  'hokkerigheid'  van het historische pand lukt het nog wel om je eens ergens terug te trekken mocht je daar behoefte aan hebben. Na hier afscheid genomen te hebben begaven we ons naar een tentje waar ze volgens het grote opperhoofd van onze organisatie de beste falafel in Jerusalem verkopen. Het smaakte inderdaad prima maar vergelijken kunnen we het nog niet, het was de eerste keer dat we snackten hier. Op dat moment smaakte het niet naar meer gezien de hoeveelheid maar we gaan zeker nog een vergelijkend warenonderzoek doen. Hierna moesten we met gezwinde spoed naar huis om nog even boodschappen te doen voordat de sjabbat begint. Terwijl de vrouwen de boodschappen deden keerden de mannen het huis met bezemen, zodat we opgeruimd de sjabbat in konden gaan.

Sjabbat shalom.

Ailje en Henriëtte

 Oh, Hamalach Belavan in Jeruzalem

al onze verwachtingen
komen weer boven

oh Hamalach Belavan
al onze verwachtingen
komen naar boven

turend over het dal
zien wij een hemel op aarde

wolf en lam
zullen tezamen weiden

geen dood meer en geen rouw
geen geklaag meer geen gejammer

God wonend bij ons mensen
God alles in allen

wat er ook gebeurde
ook zál gebeuren
in Het Heilige Land

wat wij zien
stemt ons uiterst hoopvol

Welkom!