Sjabbat en Zondag
13 december, de eerste dag dat we niet voor dag en dauw aan de
ontbijttafel hoefden te zitten. Rond kwart voor 10 zouden we opgehaald door een
van de buurvrouwen, een Nederlandse die hier al 23 jaar woont en werkt, die ons
zou begeleiden naar de Jerusalem Assembly, een messiaanse gemeente hier in de
buurt. Ze komen samen op de bovenste verdieping van een kantoorgebouw. Dit
hebben ze gekocht en er een multifunctioneel kerkelijk centrum van gemaakt. Een
mooie kerkzaal met plaats voor rond de driehonderd personen, daarnaast een
keuken met eetzaal waar na de dienst, die van 11.30 tot ongeveer 13.00 duurde
door een groot deel van de gemeente werd gegeten. Verder waren er ruimtes voor
de kinderen en de jeugd die ook in grote getale in de dienst waren . De dienst
was in het Hebreeuws maar werd vertaald in het Engels voor de vele gemeenteleden
en gasten van buiten Israël. Na de weg terug weer gewandeld te hebben, al dan
niet met wat omwegen om meteen de buurt wat te verkennen, hadden we een middag
voor ons die niet door de door ons zeer gewaardeerde veldleiders was ingevuld. We
hadden allemaal op deze sjabbat al het vertrouwde Nederlandse zondagmiddag
gevoel met de daarbij behorende activiteiten als wandelen en lezen. Een lid van
de groep maakte van de gelegenheid gebruik om uit te gaan vogelen hoe lang het
lopen was naar zijn werkadres. Hij bleek er zoals verwacht een half uur over te
doen en hij verheugt zich er al op om 4 keer in de week langs de oude stad te wandelen
als woon- werkverkeer. De soep is ondertussen bijna klaar en ik moet de tafel
ontruimen die ik deel met degene die de was aan het vouwen is. Vanavond nog naar
een concert hier in de buurt waar een van de bewoners van Jemima piano gaat
spelen en dan is er alweer een dag voorbij.
14 december nog even een kort verslagje van het concert van
gisteravond, het bleek een uitvoering te zijn van de muziekschool waar men ook
les geeft aan mensen met een beperking. Het bijzondere was dat er Arabische en
Joodse mensen samen musiceerden. Wat het nog bijzonderder maakte was dat een
bewoner van Jemima die blind is in het middelpunt stond. Naast haar begeleiding
en een aantal medewerkers en vrijwilligers van Jemima maakten ook een groot
aantal leden van onze club hun opwachting zodat het bijna op een Nederlands
feestje begon te lijken. Het raakte mij bijzonder dat muziek zo'n samenbindende
factor kan zijn. Samen met de twee bijna afgestudeerde muziektherapeutes die
stage lopen bij Jemima werd er Stille nacht, Ere zij God en Go tell it on the
mountains gezongen onder begeleiding van Rasha.
Op de eerste dag der week hadden wij als groep een wandeling
gepland vanuit onze woning naar beneden het Hinomdal in, het dal waar langs wat
omwegen onze naam hel vandaan komt. Het was een plek aan de zuidkant van de
oude stad waar vroeger vuilnis gestort werd en ook kinderoffers gebracht
werden, kortom; een plek waar je niet wilde zijn. Het loopt uit in een
Arabische wijk waar je rechtsaf kan het Kidrondal in. Dit is het dal aan de
oostkant van de oude stad. Je loopt hier naar het noorden met linksboven je de
muren van de oude stad en rechts van je rijst de Olijfberg op. Na de tocht door
het dal zijn we de Olijfberg opgegaan. Meteen kwamen we al bij de Church of all
nations met daar rondom Getsemane. Na dit bezocht te hebben en even verder
koffie gedronken te hebben begonnen we aan een barre klim over trappen waar
geen eind aan leek te komen. Maar de klim werd beloond met een mooi uitzicht op
het dal met aan de andere kant de oude stad. We hadden plan om bij de Jaffa gate,
bij de tourist information nog wat kaarten en toebehoren te halen dus we doken
bij de Lions gate de oude stad in en stopten alleen even om ergens een snel
broodje te pakken. Helaas bleek de VVV gesloten, we hoorden vanwege een
staking. Vanaf dat moment werd Mart onze gids om ons zo snel als mogelijk weer
naar huis te voeren want het begon weer te regenen, goed voor hier jammer voor
ons en de toeristen.
Morgenochtend worden we op onze werkplekken verwacht , we
hebben fantastische dagen gehad en kijken er nu naar uit om aan het werk te
gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten